Dweilband Wadoeterop?! is opgericht in april 2007 en daarmee zijn we een paar maanden jonger dan onze thuisbasis café Geen Flauw Idee, waar we al sinds de oprichting repeteren.
Een half jaar na de oprichting werd Wadoeterop?! versterkt met een tweede drummer: Bas. Als nieuwkomer elleboogde hij zich op in de hiërarchie, haalde de muzikale commissie en leidt sindsdien met strenge, doch rechtvaardige hand en weinig gevoel voor dynamiek (lees: altijd hard) de repetities. De Bink (voor intimi) houdt van een pilske, maar laat de veldfles Schrobbelèr zelden ongemerkt aan zich voorbij gaan. Het Balconcert, op het balkon van Hotel Beursplein, op dinsdagavond vóór het Valle van de Kraai, was letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt voor dit ritmisch wonder. We zijn benieuwd naar z’n couture dit jaar, ‘Agge maillot et’ belooft alvast niet veel goeds.
Heeft het eerste jaar naar eigen zeggen “meegelopen zonder te spelen” (met de vastenavend noemen we dat kortweg ‘klaplopen’) en besloot nadien Wadoeterop?! op piccolo te komen versterken. Ze is dol op ‘Blòòte erreme en bééne’ (muzikaal gezien, uiteraard), maar ook bij Sabberdiosia en ‘Nuuwe n’Ave’ blaast ze de vonken van haar potlood. Om af te koelen neemt Gertruud graag bier of sneeuwwitje en ze start en eindigt de dag bij voorkeur met Schrobbelèr (alleen met de vastenavend, naar wij hopen).
Deze jongen zit muzikaal gezien volledig op zijn plek. Speelt op afroep elk nummer op piano, dus was er maar één instrument op zijn lijf geschreven: de handcymbalen (bekkens, deksels). Was tot zijn officiële toetreding in 2008 geen meeloper maar “invaller” en kent bij elk vastenavendnummer het jaartal (en andersom) – maar verder is ’t een prima kerel. Sjoerd en z’n zwart-leren handschoenen zijn tijdens de vastenavend onafscheidelijk, alleen om een bon voor bier of Schrobbelèr te pakken, wil hij ze nog wel eens uit doen.
Anjes vormt met Gertruud het piccologisch duo binnen de band. Moet niet alleen boven het ‘dynamische’ spel van de overige leden uitkomen, maar ook nog eens haar geliefde rosé bier inwisselen voor Schrobbelèr met de vastenavend. Vond het Balconcert het mooiste moment tot nu toe en leeft op bij het horen van ‘Ei, lekkere dweil ‘oe ist’, dus medelijden hoeven we niet te hebben. Ze waait met de trends mee en heeft geen persoonlijk vastenavendmotto om op terug te grijpen: “Een motto is zó 2011!”
Eén van de grondleggers, de huidige, eerste en enige voorzitter en trompettist (in die volgorde). Als muzikant toegewijd aanhanger van ‘het hoeft niet zuiver, als het maar hard is’ (jaar 1-4) en geestelijk vader van ‘als ik oordoppen in doe, hoor ik zelf tenminste niet hoe hard ik speel’ (jaar 5). Speelt het liefst ‘Steketee’ met eerder genoemde kenmerken en roept na de toegift heel hard “Bier voor de band!” – en gaat het vaak nog halen ook. Geen enkele reden om aan z’n stoelpoten te zagen dus.
De Snep werd nét na de geboorte van Wadoeterop?! geïntroduceerd bij de band. We dachten eerst dat hij zou komen zingen, maar hij bleek een tutter bij zich te hebben. Chantal Janzen zou zeggen: “Wat kan hij zingen hè, die gozer!”, maar dat terzijde. Rob bleek een gouden duo met Peter te vormen: ze spelen ongeveer even hard en voelen elkaar perfect aan (spelen op hetzelfde moment ook vaak niet…). Niet vanwege ’t ammezuur, maar om anderen te laten te excelleren uiteraard. Zelf blinkt De Snep uit als spreekstalmeester op onze donateursbals, met ongeëvenaarde oneliners als “Al is m’n nuske nog zo blauw, wa gif da nou, wa gif da nou”.
Sopraan saxofoniste en bandlid van het eerste uur. Heeft met haar muzikaliteit het glazen plafond in de band weten te doorbreken en zit verankerd in de muzikale commissie. Speelt doorgaans in galajurk early jazz, dus zet met de vastenavend “de blommekes buite” en speelt de sneeuwwitjes en Schrobbelèr graag naar binnen. Heeft als een enige warme gevoelens over gehouden aan ons eerste optreden in de kroeg. Waarschijnlijk omdat ze een van de weinigen was die op dat moment fatsoenlijk kon spelen.
Trompettist vanaf het begin en een van de weinigen die thuis nog wel eens repeteerde. Daar schijnt hij inmiddels mee gestopt te zijn. Speelt naar verluidt sinds kort met demper, maar of het een met het ander te maken heeft, is onbekend. In de pauze van repetities speelt ‘Arrevie gevraagd, maar vooral ongevraagd, juweeltjes als de Pepernotensamba. Lesgeven kan hij wel, want z’n voormalige leerling Jorn heeft het tot in de band geschopt. Is met de vastenavend “vooral lekker z’n eige”, dus we gaan weer een peer afzien dit jaar.
Met z’n Russische officierspet is het al een verschijning, wacht maar tot je ‘m op z’n grote trom ziet spelen. “Rustig” en “zacht” spoelt-ie met een biertje weg, z’n masker of zonnebril gaat op… en dan is er geen houden meer aan. Zelf omschrijft hij dit overigens als “het tempo erin houden”. Het publiek kan onze uptempo vastenavendmuziek wel waarderen, dus we laten Stijn lekker z’n gang gaan en geven ‘m na afloop een pilske om weer te herstellen.
Jorn draait sinds november 2010 mee op trompet en is daarmee de laatste aanwinst van Wadoeterop?!. Harvey leerde hem de fijne kneepjes van het trompetspelen en inmiddels doet hij niet meer onder voor de overige drie. Hij werd in zijn eerste bandvastenavend direct verwend met het Dweilbendfestival en het Balkoncert. Zal dit jaar zonder beide even moeten afkicken, maar om met zijn eigen motto te spreken: “Beter iets missen dan het nooit te hebben meegemaakt”.
Een van de vaste leden sinds de oprichting in het voorjaar van 2007 en trombonist in hart en nieren. Hij heeft een haat-liefde verhouding met z’n instrument en geen favoriet nummer, maar staat er altijd. Zeker nu hij het Alterse Leuthol heeft verruild voor de Bergse binnenstad en op slechts één minuut van de kroeg woont. “Agge mar leut et en niet te veel zeuren”, aldus Erik en daar valt weinig op aan te merken.
Als een van de oprichters behoort Stefan tot de harde kern van Wadoeterop?!. Maakt deel uit van de muzikale commissie en verzamelt en produceert de bladmuziek. Steef speelt het liefst Slinger – mits “lekker op tempo” – en schuift er ook een solo’tje makkelijk uit. Maakte vorig jaar deel uit van een grootse gelegenheidsband die ’t Zwijnshoofd vakkundig afbrak. Sterallures zijn hem echter volkomen vreemd en alles staat in dienst van ‘t feest: “Ge wit da doen ‘k voor de leut”.
| Datum | Activiteit | Wadoeterop?! |
| Woensdag 15 februari | Wagetjes kijke | Nie mè de bend |
| Vrijdag 17 februari | De vrijdag vóór | 13:30 speule bij basesschool d’Aanlòòp |
| 21:00 speule n’in de stad | ||
| Zaterdag 18 februari | Intocht | 13:00 speule vóór de n’intocht dèèrna de stad in |
| Zondag 19 februari | Dweilbendfestival | 21:00 speule n’in de stad |
| Maandag 20 februari | Kindervastenavend | Gin activiteite |
| Dinsdag 21 februari | Optocht | 13:30 speule n’in de n’optoch bij B.C. Agge Mar Leut Et |
| +/- 22:30 leste balkesert | ||
Het eerste jaar dat we op dinsdagavond, voorafgaand aan ‘t Valle van de Kraai, op het balkon van Hotel Beursplein speelden. Het was de eerste keer – en gelukkig niet de laatste – en is ondertussen een terugkerend hoogtepunt geworden: een Beursplein vol Krabbe die nog een keer met ziel en zaligheid dweilen, voordat ze hun bulle weer voor een jaar opbergen.
Ook op de dinsdagavond van de vastenavend van 2010 en 2011 speelden we op het balkon. Helaas is er alleen van de laatste keer beeldmateriaal.
In 2011 deed Wadoeterop?! voor het eerst mee aan het Dweilbendfestival. Ons motto was “De zoektocht naar de bron van de leut”. Deze bron zouden we in de Stoelemat vinden. Voorafgaand aan ons optreden, waarin de zoektocht naar en het vinden van de bron van de leut werd bezongen, vertoonden we onderstaande clip: een compilatie van alle plekken in Berrege en omstreken die we bezochten in onze zoektocht naar de bron.
Tijdens ons optreden op het Dweilbendfestival speelden we het theme van Indiana Jones – die er in de video onder is gemonteerd – live voor het publiek.
PERSBERICHT
Op koopzondag 5 februari opent in ’t Krabbegat een nieuwe supermarkt haar deuren: Super de (Gròòtste) Boer.
In deze tijd van economische crisis moeten bedrijven alle zeilen bij zetten om te overleven. Een nieuwe winkel, die bovendien stevige concurrentie heeft van de landelijke ketens, kan een flinke steun in de rug dus goed gebruiken. Daarom wordt de opening van Super de (Gròòtste) Boer opgeluisterd met het Super Donneteursbal. Organisator Dweilband Wadoeterop?! heeft diverse dweilbands bereid gevonden om belangeloos de opening muzikaal te komen ondersteunen. Het belooft een zeer feestelijke opening te worden!
Super de (Gròòtste) Boer nodigt alle nieuwsgierige potentiële klanten, collega-ondernemers en toevallige voorbijgangers van harte uit om op koopzondag 5 februari de winkel te komen bezichtigen. Super de (Gròòtste) Boer is gevestigd aan de Grote Markt in café Geen Flauw Idee. Om 15:11 gaat de winkel open voor het publiek.

Dweilband Wadoeterop?! staat altijd open voor versterking van de blazerssectie! Ben je een enigszins ervaren muzikant, speel je op hout of koper (sous!) en ben je een échte vastenavendliefhebber, neem dan vrijblijvend contact met ons op!